Connect with us

Arkitekturë

‘Rinor Design’, studioja e kosovarit me projekte luksoze në New York

Published

on

Gjithçka kishte filluar me dekorimin e një dollapi të vogël librash, pas kësaj hapësirat ishin zgjeruar e kërkonin detajet më të përzgjedhura t’i mbushnin ato. Kështu e kishte filluar punën e tij si dizajner enterieri në New York, Rinor Raqi. E derisa për shumicën angazhimi në një punë të tillë ka ardhë pas shkollimit në një shkollë dizajni, kjo nuk ka ndodhë edhe me artistin nga Kosova.

Raqi shpjegon se duke qenë se e sheh vetën si artist krijues, mënyra më e mirë për ta shprehur kreativitetin e tij ishte zgjedhja e një profesioni të tillë, një punë ku mund të shprehësh gjithë frymëzimin e marrë nga natyra, format e ndryshme e ngjyrat. Gjëra që sipas Rraqit e kishin tërhequr që nga fëmijëria.

“Hapi i parë për mua ishte kur hyra në botën e arkitekturës dhe dizajnimit të orendive dhe në të vërtetë vetëm hyra duke provuar që të sjell visionet e mia në jetë. Kam filluar me një projekt të vogël, si dekorimi i një dollapi të librave dhe prej aty puna u transformua në dekorimin e apartamenteve dhe ndërtesave. Nuk kam qenë kurrë në shkollë për dizajn dhe nuk kam punuar kurrë për ndonjë studio të interierit. Por për disa njerëz, të shkuarit në shkollë të dizajnit apo të bërit praktikë, ndihmon shumë. Është e rëndësishme që të ndërtosh një portfolio para se të punosh me klientë më të mëdhenj”, tregon ai.

Për të gjithë përkushtimin në punë, ai thotë se ka një shpërblim. Përveç kënaqësisë që të sjell fakti i një familjeje që i shijon të gjitha dekoret e shtëpisë, e duke e ditur që është dora jote në çdo detaj e qosh, shprehja e kënaqur e fytyrës nga klientëve të tij është shpërblimi më i bukur.

This slideshow requires JavaScript.

Por, për të ardhur deri te ky rezultat, Raqi ka disa vështirësi. Fillimisht ndryshimi në matje nga Evropa në Amerikë, mandej ndërlikimet e mundshme gjatë transportimit të mobilieve.

“Çdo projekt ka vështirësitë e tij, por vështirësia personale e imja në fillim, ishte matja sepse janë ndryshe nga matjet ne Europë, por një tjetër që është mjaft e zakonshme dhe të cilën nuk mund ta kontrollosh 100%, janë vonesat e mobilieve të cilat mund të ndryshojnë krejtësisht kornizën e kohës dhe kur importohen mund të dëmtohen përgjatë rrugës dhe duhet të gjesh një mënyrë tjetër që të sjellësh në jetë dizajnin tënd”, tregon ai.

I rritur jashtë Kosovës, i rrethuar nga kultura e pasur e Vjenës, mori gjithë atë që i duhej për të bërë punën e tij më së miri, pas zhvendosjes së tij në New York. Atje puna e tij lulëzoi, duke e bërë faktor në projekte të shumta. Nga të gjitha ato që përfshijnë rrugët më të famshme të New Yorkut ai e veçon njëren.

Çdo projekt e marr me shumë seriozitet po duhet të them se projekti im më i madh ishtë kur përfundova një ndërtesë të tërë në New York afër Times Square, nga kulmi deri tek zemra e ndërtesës, holli i saj“

Studioja e tij “Rinor Desing” dha shumë në projekte të shumta luksoze në gjithë New York-un. Charlie West, New York, NY; Franklin Aven., New York, NY; 90 Morton St., New York, NY; Nomad, New York, NY; Dahlia Upper West Side, New York, NY; The Cereza, New York, NY; The Getty Residences, New York, NY, ishin vetëm disa nga projektet e saj.

This slideshow requires JavaScript.

 

Dizajneri ka një një këshillë për të gjithë të rinjët që e kanë pasion për këtë fushë, por që mbase nuk do të kenë mundësi të kenë patjetër një zyrë. Për të e rëndësishme është përzgjedhja stilit.

“Besoj që para se të hapni zyrën tuaj, provoni të keni punuar në disa projekte, kështu që mund ta shihni cili është stili juaj i punës dhe a jeni duke e shijuar atë. Është e rëndësishme që të besoni në vizionin tuaj dhe të krijoni stilin tuaj të firmës, kështu ju do të gjeni gjithmonë klientët tuaj, të cilët do të vlerësojnë gjithcka që ju bëni. Gjithashtu nuk ju duhet ta keni një zyrë të madhe në fillim, në kohën tonë, mund të përfundosh shumë punë me një “Mack Book” dhe të shpërndani dizajnet dhe idetë tuaja në internet. Organizimi dhe planifikimi është çelës për çdo zyrë“, thotë Raqi.

Me gjithë se suksesi i tij është i madh, ai ka ende një ëndërr. Kjo ëndërr do të bëhet realitet vetëm kur të krijojë dhe të dizajnojë diçka në vendin tij, që siç thotë ai është shumë i dashur për të. /Ndertimi.info

Arkitekturë

Zaha Hadid përqafoi potencialin e arkitekturës dekonstruktive

Published

on

Duke rishikuar arkitekturën dekonstruktiviste, arkitektja e ndjerë, Zaha Hadid, “mbretëresha e kurbës” që projektoi Qendrën Heydar Aliyev dhe Qendrën Ujore në Londër, kishte mendime pozitive për potencialin e këtij lloji të ndërtimit.

Si arkitektja femër më e suksesshme në histori, Hadid i shtyu kufijtë e strukturës në lartësi të reja.

Momenti përcaktues për arkitekten e ndjerë britaniko-irake erdhi kur në vitin 1983, në moshën 32-vjeçare, ajo fitoi konkursin arkitektonik për të projektuar klubin privat The Peak në kodrat e Kowloon, Hong Kong.

Me kënde të guximshme, pamje që nxisin marramendje dhe konsolë që sfidojnë gravitetin, të gjitha të dala nga një “mal i krijuar nga njeriu”, pikturat e Hadid të Majës ishin një shfaqje e fuqishme e mundësive të dekonstruktivizmit.

Megjithëse nuk u ndërtua kurrë, skema ishte dëshmi e asaj që mund të pritej nga arkitekti në të ardhmen.

Ishte ky dizajn që formoi kontributin e Hadid në ekspozitën kryesore të Arkitekturës Dekonstruktiviste në Muzeun e Artit Modern të Nju Jorkut në 1988, ku ajo u shfaq së bashku me Frank Gehry, Rem Koolhaas, Daniel Libeskind, Peter Eisenman dhe Coop Himmelb(l)au.

Dekonstruktivizmi është një nga lëvizjet më me ndikim të arkitekturës së shekullit të 20-të. Seria profilizon ndërtesat dhe punën e përkrahësve të saj kryesorë – Eisenman, Koolhaas, Gehry, Hadid, Libeskind, Tschumi dhe Prix./Media Ndërtimi.

 

Continue Reading

Arkitekturë

“Vdekja e George Floyd është bërë një katalizator për ndryshimet sociale dhe rizhvillimin urban”

Published

on

Një e ardhme e re premtuese për Minneapolis po del nga trauma e vrasjes së George Floyd nga një oficer policie dy vjet më parë, shkruan një arkitekt vendas që e njihte atë, James Garrett Jr.

“Kam arritur të kuptoj vuajtjet dhe vdekjen e George Floyd (ose Big Floyd, siç e njihnim ne) si një katalizator dhe përshpejtues për një valë të re ndryshimesh shoqërore dhe rizhvillimit urban në të gjithë rajonin Minneapolis-St Paul. Qytetet janë organizma jashtëzakonisht të qëndrueshëm dhe elastikë, por kompleksiteti i sistemeve dhe strukturave të tyre organizative është i pasigurt edhe në kohët më të mira.”, shkruan arkitekti James Garret.

Mijëra procese të zakonshme duhen të ndodhin çdo ditë për t’i mbajtur gjërat në rregull: ndërtimi dhe mirëmbajtja rutinë e rrugëve publike, trotuareve, parqeve, shërbimeve komunale dhe infrastrukturës. Prodhimi, montimi dhe transporti. Transporti i zinxhirit të furnizimit nga portet e hyrjes në magazina, dyqane, restorante, shtëpi dhe biznese.

Mjekët, infermierët dhe stafi mbështetës i mbajnë spitalet dhe dhomat e urgjencës në punë. Zjarrfikësit dhe oficerët e zbatimit të ligjit u përgjigjen thirrjeve të krizës. Kjo valle e përditshme zhvillohet si orë, pa u vënë re, derisa nuk ndodh.

Hapësira e kontestuar urbane u bë shpejt shprehja më e dukshme e mosmarrëveshjes

Pasojat e menjëhershme të vrasjes së transmetuar globalisht të George Floyd rezultuan në një spirale të shpejtë në rënie të civilizimit dhe rendit në Qytetet Binjake, e vendosur në sfondin e një recesioni ekonomik brenda një pandemie globale.

Hapësira e kontestuar urbane u bë shpejt shprehja më e dukshme e kësaj mosmarrëveshjeje. Dhjetra kampe joformale të FEMA-blu-blu me sa duket lulëzuan brenda natës në lagjet tona.

Mijëra të rinj të privuar nga e drejta pushtuan rrugët e qytetit, trotuaret dhe rrugët e shpejta si një pararojë e rezistencës së unifikuar ndaj klimës së pabarazisë që bëri të mundura vrasje si Big Floyd. Ndërkohë, agjitatorët e bardhë nacionalistë dhe anarkistë të maskuar u fshehën mes protestuesve paqësorë, duke qëlluar, goditur, plaçkitur, djegur dhe shkatërruar pa dallim në çdo rast që paraqitej.

Megjithatë, nga kjo mjegull kaosi dhe përçarjeje, dolën disa iniciativa që sot po na ndihmojnë të rikrijojmë veten dhe t’i transformojmë komunitetet tona në vende më të drejta dhe gjithëpërfshirëse.

Në kohë reale, kushtet e patolerueshme dhe pabarazitë e pandërgjegjshme si në mundësi ashtu edhe në rezultate të vuajtura prej kohësh nga Black Minesotans u përballën me valë shpërthyese të rezistencës nga të rinjtë e pakënaqur në mënyra që rezonuan në të gjithë globin./Media Ndërtimi.

Continue Reading

Arkitekturë

Kjo është ndërtesa më dekonsktruktive e projektuar nga Zaha Hadid Architects

Published

on

E projektuar nga Zaha Hadid Architects në vitin 1993, ndërtesa ishte një vepër kyçe në vendosjen e stilit të dekonstruktivizmit dhe tani shërben si një hapësirë ​​ekspozitash dhe ngjarjesh.

Forma dinamike e stacionit ishte përkthimi i ndërtuar i pikturave të hershme, vizionare të Hadid, të cilat portretizonin forma të çrregullta, dinamike “duke shpërthyer në copa të vogla” me një ndjenjë lëvizjeje që do të bëhej karakteristikë e stilit dekonstruktivist.

Në Stacionin e Zjarrfikësve Vitra në Gjermani, kjo ndjenjë lëvizjeje kapet në rrafshet fshirëse prej betoni të ekspozuar që prenë në të gjithë vendin përgjatë shtigjeve të informuara nga rrethina, e demonstruar në një animacion të shkurtër të prodhuar nga praktika.

Hapësirat jashtëzakonisht të ngushta, të pjerrëta të krijuara ku këta avionë përplasen së bashku, synojnë të krijojnë një ndjenjë “tensioni”, duke parashikuar nxitimin e papritur të aktivitetit që mund të ndodhë në çdo kohë nëse bie alarmi i stacionit.

“Kjo ndërtesë është ‘lëvizja e ngrirë’ – një shprehje e gjallë, e qartë e tensioneve të nevojshme për të qëndruar ‘vigjilentë’, për të shpërthyer në veprim siç kërkohet,” thonë nga Zaha Hadid Architects.

Për kritikët e dekonstruktivizmit, raportet se zjarrfikësit dyshohet se e kishin gjetur të vështirë për t’u përdorur ndërtesën shërbyen si provë se stili i jepte përparësi formës mbi funksionit. Sot, Muzeu i Dizajnit Vitra vazhdon të përdorë hapësirat për evente dhe ekspozita të vogla.

Përdorimi i betonit të ekspozuar për të krijuar mure këndore, të pjerrëta dhe skaje të dhëmbëzuara do të bëhej një shenjë dalluese e projekteve të hershme të Zaha Hadid, duke përfshirë Muzeun MAXXI në Romë dhe Qendrën Shkencore Phaeno në Ëolfsburg./Media Ndërtimi.

Continue Reading

Trending