Connect with us

Arkitekturë

Mjedisi është gjithçka: Si të krijoni një ambient frymëzues në shtëpi?

Published

on

Kur kalova për herë të parë nga puna me orar 9 me 5 në të bërit biznes nga shtëpia, ndryshimi ishte ekstrem. Nuk është se nuk isha paralajmëruar. Kisha dëgjuar gjithçka, që nga sa e vështirë është të punosh nga shtëpia deri tek si disa njerëz iu nënshtruan alkoolit për shkak të mungesës së strukturës.

Ky ishte momenti kur fillova me të vërtetë ta konsideroja se sa e rëndësishme është hapësira fizike. Mjedisi ynë ka aftësinë të na ndërtojë ose krijojë një mal rezistence. Lajmi i keq është se mjedisi ynë mund të na ‘mbysë’ dhe të na lërë, pa dyshim, efekt negative, por lajmi i mirë është se edhe ndryshimet e vogla mund të transformojnë hapësirën tonë dhe ne së bashku me të.

Ndryshimi i një ambienti për më mirë fillon me vetëdijen

Kam zbuluar se kur i kushtoj vëmendje, mund të kuptoj kur një mjedis është i papërshtatshëm për mua, sepse filloj të ndihem e përgjumur.

Përfshirja në vetëdije më ka ndihmuar ta marr më seriozisht energjinë e intuitës dhe në fakt, të bëj diçka për të shumë më shpejt.

Doli se problemi im kryesor me të punuarit nga shtëpia ishte se mendja e lidhte vendin me relaksin dhe rehatinë. Shtëpia thjesht nuk ishte e kategorizuar me punë dhe mendja këmbëngulte për të mos e bërë. Kështu që ne negociuam.

Ne i kushtuam punës parametra të caktuar. E dizejnuam hapësirën në mënyrë të tillë që të dukej si zyrë, duke shtuar gjëra të dobishme dhe duke hequr ato që mund të më shpërqendronin.

Psikologjia na thotë se nëse mund të bëjmë dicka pak edhe më të vështirë (siç është heqja e baterive të telekomandës), ne do të përqendrohemi më shumë dhe nuk do të ndjekim televizorin.

Natyrisht, kam zbuluar se e kundërta është gjithashtu e vërtetë.

Kur u transferova në shtëpinë time të parë, qëllimi ishte që diçka e tillë të ishte fillimi i një kapitulli tërësisht të ri përsa i përket rritjes profesionale. Kështu që, kur e dekorova, e lash këtë qëllim të vinte në gjithçka që zgjodha dhe nuk zgjodha.

Bëra një listë të gjithçkaje që version më i mirë i vetes do të bënte: do të lexoja më shumë, do të disiplinohesha në etikën e punës, do të stërvitesha çdo ditë, do të kisha një ritual mëngjesi.

Kështu, shtova 2 rafte librash në dhomën e ndenjës, shënova një tabelë në calendar për të ndjekur ditët e stërvitjes, mbaja ditarin dhe çajin, brenda mundësive, aty ku do të filloja stërvitjen e mëngjesit dhe shkruajta afirmime në vende ku mund t’i shihja shpesh.

Secila prej këtyre gjërave u bë kujtuese e vetëdijshme ose e pavetëdijshme e asaj që doja të bëhesha dhe duke i integruar ato në mjedisin e përditshëm, hapësira filloi të më shërbente.

Si një muraliste nga profesioni, mendoj shumë se si t’i bëj hapësirat më të mira. Dhe ajo që kam zbuluar ëshë se, ndonjëherë, transformimet më të mëdha mund të ndodhin përmes ndryshimeve të vogla dhe praktike.

Kur po dizajnoja hapësirën time, mendova gjatë dhe shumë rreth asaj se cilat zona të shtëpisë mund të ishin ‘produktive’ dhe cilat mund të ishin ‘relaksuese’. Në hapësirat produktive instalova drita të bardha, një ndryshim i thjeshtë dhe i shpejtë i llambave, që në mënyrë drastike ndryshoi mënyrën se si ndihesha. Në hapësirat relaksuese, lash ndërtuesin t’i instalonte dritat, llamba standard me një ngjyrim të verdhë, të cilat ishin të lehta për syrin.

Një mënyrë tjetër se si e ndryshova mjedisin, ishte duke shfrytëzuar pak nga psikologjia e ngjyrave, diçka që zgjodha kur fillova të bashkoja aftësitë profesionale me biznesin tim.

Energjia jonë ndikohet nga ajo që shohim. Disa ngjyra vendosin tonin për mënyrën se si ndihemi në një mjedis, kjo është arsyeja pse bizneset mendojnë kaq shumë rreth tyre. Dhe për mendimin tim, të gjithë duhet.

Personalisht, kam integruar shumë nuance të blus dhe të së në shtëpi dhe në hapësirat e punës. Këto ngjyra janë gjithashtu ndër të preferuarat në muret publike për të njëjtat arsye:

E verdha sinjalizon energji, vëmendje dhe lumturi në trurin tonë. Jemi të tërhequr drejt saj. Bluja është e qetë dhe qetësuese. Pra, ajo siguron një shtesë të bukur të banesës, qoftë e theksuar në një mu rose e shpërndarë në të gjithë banesën.

Në përgjithësi, kam zbuluar se një ndryshim në mjedis mund të ndikojë pozitivisht në mendjen, trupin dhe shpirtin. Ne i kushtojmë kohë të konsiderueshme shëndetit, karrierës, të ardhurave. Pse të mos i kushtojmë pak kohë hapësirave ku kalojmë pjesën më të madhe të jetës?

Këto janë disa pyetje që të filloni rrugëtimin drejt krijimit të një hapësire që ju inspiron:

a. Cili është qëllimi i kësaj hapësire? (A është për punë? Për lojë?)

b. Si dëshironi të shfaqeni në këtë hapësirë? (Imagjinoni që jeni version më i mirë i vetes. Çfarë po bëni? Si po bashkëveproni me hapësirën?)

c. Cilat gjëra mund të zëvendësoni që mund t’ju kujtojnë atë që doni të bëheni? (Koha për të shkëmbyer Tv me një bibliotekë? Barin e alkoolit me një bar smoothie?)

ç. Çfarë jus jell gëzim? (Bimët? Ngjyra specifike? Vepra arti që kanë citate motivuese?)

Fillojeni me këto. Mund të zbuloni se ndonjëherë, ndryshimi fillon nga jashtë- brenda./Jasmin Pannu/

 

Arkitekturë

Formimi i përvojave të thella përmes arkitekturës dhe artit

Published

on

Hapësirat zhytëse janë mjedise shumë ndijore të destinuara për të krijuar përvoja ndikuese të krijuara përmes arkitekturës, dritës, imazheve, zërit dhe ndonjëherë edhe aromës së kuruar qëllimisht. Të “zhytesh” veten do të thotë të jesh tërësisht i mbështjellë në një botë të formuar vetëm nga të dhëna të menjëhershme shqisore. Përdorimi i mjeteve dixhitale për të krijuar këto mjedise për të shfaqur artin, për të krijuar ekspozita bindëse dhe për të shfaqur ngjarje të performancës është bërë gjithnjë e më popullor.

Përvojat evokuese si këto mund të ofrojnë një lehtësim nga përmbytja e përmbajtjes dixhitale të personalizuar dhe të nxisin takime të përbashkëta, të bazuara. Dizajni i tyre mund të ekzistojë në kryqëzimin e arkitekturës, dizajnit grafik, artit pamor, dizajnit të ndriçimit, muzikës dhe performancës. Ata nënvizojnë fuqinë e bashkëpunimit ndërdisiplinor për të krijuar momente të paharrueshme. Pra, çfarë roli luan arkitektura në formësimin e këtyre?

Përdorimi i arkitekturës stimuluese ndijore për të krijuar përvoja të fuqishme nuk është një tendencë e re. Pikturat afreske në kishat mesjetare, të përziera me dritën që rrjedh nëpër dritaret e tyre me njolla dhe me erën e temjanit, kishin për qëllim t’u jepnin vizitorëve të kishave ndjenjat e transcendencës. Imazhet e tyre, të kombinuara me rituale dhe aktivizime të tjera estetike ndijore, synonin të kuronin momente fetare eterike. Një shembull bashkëkohor i dizajnit zhytës është Muzeu Hebre në Berlin nga Daniel Libeskind.

Arkitektura është projektuar si një mënyrë tregimi, me dhoma që do të thotë të përcjellin ftohtësinë, zbrazëtinë, mungesën dhe konfuzionin. Dhomat e gjata dhe të ngushta me copa të vogla dritaresh qiellore shkaktojnë një ndjenjë mbylljeje. Në të njëjtën kohë, zonat me dysheme të pjerrëta ju bëjnë të ndiheni të paqëndrueshëm dhe të çorientuar.

Hulumtimet e reja tregojnë se këto takime estetike të krijuara nga angazhimi aktiv hapësinor kanë fuqinë për të gjeneruar raste me ndikim që mund të ndryshojnë në mënyrë aktive trurin e njerëzve. Neuroarts është një fushë psikologjike në zhvillim që studion se si artet dhe përvojat estetike mund të ndryshojnë trupin, trurin dhe sjelljen. Në kryqëzimin e artit, shkencës dhe teknologjisë, kërkimet e tyre tregojnë se shembujt artistikisht tërheqës mund të përmirësojnë shëndetin dhe mirëqenien e individëve dhe komuniteteve. Hapësirat që ngjallin një ndjenjë pranie të bazuar dhe inkurajojnë një lidhje aktive me mjedisin përmes ndjenjave të kuriozitetit dhe frikës mund të krijojnë përvoja transformuese.

Përhapja e këtij lloji mjedisi zhytës pasqyron dëshirën e njerëzve për të ndarë momente të thella artistike. Arkitektët kanë shumë për të kontribuar në këto mjedise, dhe ka gjithashtu shumë për të mësuar prej tyre. Popullariteti i dizajnit eksperimental flet për fuqinë e arkitekturës bindëse dhe fuqinë e mjedisit tonë të ndërtuar për të magjepsur njerëzit. Duke nxitur bashkëpunimin ndërdisiplinor, arkitektët mund të shfrytëzojnë potencialin e hapësirave angazhuese për të pasuruar jetën publike dhe për të nxitur lidhje domethënëse. Në një botë të etur për infrastrukturën sociale që ushqen instanca artistike në lëvizje, arkitektët mund të luajnë një rol kryesor në realizimin e këtij vizioni./Media Ndërtimi

Continue Reading

Arkitekturë

Ndërtesat industriale plotësojnë identitetin urban të qyteteve

Published

on

Në të njëjtën mënyrë që shoqëritë transformohen, kohët ndryshojnë dhe qytetet evoluojnë, arkitektura industriale modernizohet dhe teknikohet, ndonjëherë duke arritur në një gjendje braktisjeje ose rrënimi.

Duke kuptuar vlerën e saj si një trashëgimi e ndërtuar dhe duke qenë gjurmë e ndryshimeve teknologjike, sociale dhe kulturore, rinovimi dhe ose shndërrimi i fabrikave dhe depove të shumta industriale mund të çojë në rivitalizimin, rimëkëmbjen ose rritjen e zonave të ndryshme në qytetet e mëdha, duke përfshirë të reja përdorime dhe hapësira për kënaqësinë e qytetarëve të tyre.

Ndërtesat industriale plotësojnë identitetin urban të qyteteve dhe përfaqësojnë një mundësi për të vepruar sipas kushteve para-ekzistuese, duke ofruar mundësinë për të reflektuar mbi kriteret e restaurimit, konservimit, ndërhyrjes dhe rehabilitimit, ndër të tjera.

Duke marrë parasysh të menduarit dhe vizionin përpara, transformimi i këtyre hapësirave mund të arrijë përfitime në habitatin urban në afat të shkurtër, afatmesëm dhe afatgjatë, si dhe përmirësime të gjithanshme në cilësinë e jetës së komuniteteve. Tani, si mund të ndërhyhet në një ndërtesë industriale në mënyrë të përshtatshme dhe ta përshtatë atë në një përdorim të ri për t’i dhënë asaj një jetë të dytë?

E shpërndarë në të gjithë gjeografinë e qyteteve, thjeshtësia e ndërtesave të fabrikave karakterizohet nga një thjeshtësi materiale ku tulla ose betoni zakonisht dallohen në përbërjen dhe hapësirën e tyre. Përdorimi i strukturave me hapësirë ​​të madhe të ekspozuar pasqyron një arkitekturë kryesisht të një natyre funksionale, të projektuar për një qëllim specifik, por që përfaqëson një objekt dokumentar nga epokat e kaluara që shpesh mund të përdoret ose ruhet.

Duke pasur parasysh përshtatshmërinë dhe fleksibilitetin e tyre për të akomoduar përdorime të ndryshme, shumë profesionistë të arkitekturës propozojnë mbajtjen e hapësirave të punës, zyrave ose praktikave të bashkëpunimit në hapësirat ku kanë funksionuar më parë fabrika të mëdha, magazina dhe magazina industriale./Media Ndërtimi

Continue Reading

Arkitekturë

A është arkitektura projektimi i hapësirave për okupimin e njeriut

Published

on

Pavarësisht aftësive të arkitektëve në projektimin e hapësirave për të ndikuar në sjelljen njerëzore, shpesh ka një mungesë në parashikimin dhe reagimin ndaj sjelljes së banorëve. Për të krijuar mjedise që nxisin mirëqenien, produktivitetin dhe angazhimin social, duhet të nxitet një marrëdhënie simbiotike midis ndërtesave dhe sjelljes njerëzore.

Kryqëzimi i studimeve arkitekturore dhe antropologjike formon një kornizë depërtuese për projektimin e hapësirave fizike të informuara nga sjellja njerëzore dhe konteksti kulturor.

Antropologjia është studimi i shoqërive njerëzore, kulturave dhe zhvillimit të tyre me kalimin e kohës. Tema shpesh ofron informacion se si njerëzit ndërveprojnë me mjedisin e tyre rrethues, një temë që përfiton nga praktika arkitekturore. Rëndësia e antropologjisë për arkitekturën qëndron gjithashtu në sigurimin e ndjeshmërisë kulturore dhe konsideratave të barazisë sociale, të gjitha duke promovuar dizajnin e hapësirave me në qendër përdoruesin.

Arkitektura dhe antropologjia kanë ndarë prej kohësh interesa të ngjashme në lidhje me mjedisin e ndërtuar dhe lidhjen e tij me sferën sociale të jetës njerëzore. Tradicionalisht, arkitektët fokusoheshin në aspektet fizike të ndërtesave, duke i parë ato si qëllime në vetvete. Ndërkohë, antropologët i kanë konsideruar strukturat e ndërtuara si mundësi për të kuptuar praktikat e ndryshme sociokulturore.

Një ndryshim ka ndodhur në të dy disiplinat në dekadat e fundit. Arkitektët janë larguar nga modernizmi dhe kanë përqafuar dizajne specifike kontekstuale, ndërsa antropologjia dhe shkencat e tjera shoqërore kanë adoptuar një “kthesë hapësinore”, duke u fokusuar në ndërveprimet midis njerëzve, elementeve jo-njerëzore dhe mjedisit të ndërtuar. Arkitektët tani janë gjithnjë e më shumë të shqetësuar me aspektet performuese të ndërtesave, duke zgjeruar interesin e tyre në studimet antropologjike. Të dy fushat ndajnë të përbashkëta metodologjike dhe teorike, duke lënë të kuptohet për një bashkëpunim të mundshëm si “antropologji arkitekturore”.

Thelbi i antropologjisë arkitekturore qëndron në njohjen se arkitektura shtrihet shumë përtej sferës së ndërtesave dhe hapësirave. Ai përmban një sërë elementesh, nga vetë strukturat fizike te materialet e përdorura, kontekstet kulturore që ato mishërojnë dhe praktikat e përditshme të banimit të tyre. Duke adoptuar një qasje ndërdisiplinore që kombinon njohuri nga antropologjia dhe arkitektura, projektuesit mund të fitojnë njohuri më të thella se si hapësirat i japin formë jetëve.

Antropologjia arkitekturore ofron një lente për të eksploruar tre aspekte themelore të praktikës arkitekturore: projektimin, arkivimin dhe banimin. Secili prej këtyre dimensioneve hedh dritë mbi aspekte të ndryshme të marrëdhënies njeri-mjedis, duke zbuluar rrjetën e ndërlikuar të ndërveprimeve që përcaktojnë botën tonë të ndërtuar.

Arkitektura shërben si reflektim i shoqërisë njerëzore. Mes kompleksitetit të epokës antropocene, kur ndërhyrjet njerëzore kanë ndryshuar planetin në një shkallë gjeologjike, të kuptuarit e marrëdhënieve midis njerëzve dhe vendit bëhet gjithnjë e më domethënës.

Për të kuptuar me të vërtetë këtë lidhje dhe për të projektuar ndërtesa më të jetueshme, ka nevojë për qasje të reja ndërdisiplinore që kombinojnë antropologjinë dhe arkitekturën. Kjo nuk është thjesht antropologjia e arkitekturës apo etnografia e përshtatur për arkitektët, por një qasje e re që i kapërcen këto këndvështrime: Antropologjia Arkitekturore./Media Ndërtimi

Continue Reading

Trending