Connect with us

Arkitekturë

Shtëpitë më të pazakonta

Published

on

Me të planifikuar nisjen e ndërtimit të një shtëpi, gjithçka bazohet rreth idesë se ajo duhet të jetë e sigurt dhe e rehatshme.

Megjithatë kjo praktikë nuk po vlen tek gjithë, për disa njerëz thënia “katër mure një kulm mbi kokë” duket e mërzitshme.

Duke i ikur të zakonshmes,  pronarë të shumë shtëpive nëpër botë kanë arritur që të ndërtojnë shtëpitë më të pazakonta, për të mos thënë edhe përtej një imagjinate.

Shtëpia Nautilus 

A jo u projektua nga arkitekti maksikan Javier Senosiain dhe gjendet në periferi të Meksikës. Shtëpia Nautilus është një shembull i madh i Bio-Arkitekturës.

Shtëpia fuçi

Ajo ndodhet në Grand Marais, Miçigan. Kjo shtëpi është bërë nga dy fuçi: ajo shtatlarta ka dy kate, një shërben si dhome ndenjeje, kurse tjetëra si dhomë gjumi. Kurse fuçia e vogël shërben si kuzhinë.

Shtëpia e shtembër e Windsor

Në fillim ajo u ndërtua në vitin 1592, por për shkak se morri anim u rindërtua në 1718, duke përdorur dru te gjelbër të pastazhinuar. Sot shërben si jë shtëpi çaji.

Shtëpia Tardigrade

Ajo u  ndërtua nga arkitekti Sam Tsui dhe ndodhet në Berkeley, Kaliforni. Shtëpia Tsui është mbrojtur nga krijuesi i saj si një nga shtëpitë më të sigurta në botë.

Shtëpia Haines

Fillimisht u ndërtua nga një shitës i këpucëve në vitin 1948. Ajo ndodhet në Bellam, Pensilvani.

Shtëpia shkretëtirë

Kjo shtëpi ndodhet në mes të shkretëtirës, në Joshua Tree Park Kombëtar, Kaliforni. Ajo ka një dizanj unik dhe nga larg duket si një masiv shkëmbor.

Shtëpia Boeing 727

Boeing 727 është mjaft popullor si një avion pasagjerësh dhe një avion privat. Një njeri në Oregon ka blerë një Boeing 727 dhe e ktheu atë në një shtëpi.

Shtëpia kërpudhë

Ajo ndodhet në një zonë të pyllëzuar rreth qytetit Perinton, në Nju Jork. Kjo shtëpi është 4.2 deri në 6 metër e lartë.

Shtëpia Klein 

Ajo ndodhet në juglindje të Melburnit, Australi.

Shtëpia flluskë

Ajo u krijua nga arkitekti Antti Lovag. Shtëpia flluskë është e vendosur në bregdetin jugperëndimor të Francës. Brenda këtij kompleksi ka ujëvara dhe palma duke e bërë atë të jetë edhe më shumë ne harmoni me natyrën.

Shtëpia prej Guri

Nga jashtë, ajo duket një shkëmb vërtet i madh me një çati të vendosur në krye dhe disa dritare të gdhendura në të. Por në fakt kjo është një shtëpi e vërtetë, me të gjitha gjërat e nevojshme për ta bërë të banueshme.

Shtëpi kubike

Kompleksi me shtëpi kubike ndodhen në qytetet holandeze të Roterdamit dhe Helmodit. Secila shtëpi ka formën e një kubi të anuar 45 gradë.

Shtëpia e Dik Klark

Dick Clark njihet si “adoleshenti më i vjetër në botë”, kështu që nuk është çudi që në pronësi ka një shtëpi të tillë. Ajo është e rehatshme, ka dy banjo dhe gjithashtu ofron pamje befasuese të  Oqeanit Paqësor.

Shtëpia tualet

Kjo shtëpi në formë tualeti mund të duket një shaka, por jo, ajo është e vërtetë dhe ndodhet në Korenë e Jugut. Ajo u ndëërtua nga ish-kryetari i bashkisë Suëon Sim Jae-Duck.

Piramida e Artë

Nese jetoni në një piramidë nuk do të  ishte e mjaftueshme, por e mrekullueshme sidomos kur ajo përbëhet nga ar  24-karat? U ndërtua nga Jim dhe Linda Onanit dhe ndodhet në Ëadsëorth, Illinois.

Shtëpia e Patës

Në qytetin e vogël Hazard, ndodhet një nga shtëpitë më interesante në Amerikë: Shtëpia e Nënës Patë. U ndërtua në gjysmën e dytë të vitit 1930, shtëpia mban si çati një një kokë pate, por ka edhe  tre dhoma gjumi, një kuzhinë ,një banjë dhe dhomë ngrënie.

Shtëpia e lëvizshme

Ajo ndodhet në Suffolk. Kjo shtëpi është e ndërtuar nga murre qelqi, të cilët janë të dobishëm veçanërisht gjatë një ditë të bukur vere.

Shtëpia ngjyrë e purpurt

Ajo u ndërtua nga nga arkitekti gjerman Rolf DISCH në Freiburg, qytetin e tij të lindjes. Ajo përmban një gamë të tërë të sistemesh për ta bërë sa më efikase në përdorimin e energjisë diellore.

Shtëpi çeliku

Ajo u projektua dhe u ndërtua skulptori Robert Bruno, kjo strukturë e veçantë çeliku është një shtëpi dhe gjithashtu një vepër arti. Për ndërtimin e saj u deshën 23 vjet dhe u përdor 110 ton çelik.

Shtëpia misterioze Winchester 

Kjo rezidencë e mahnitshme është ndërtuar nga Sarah Ëinchester, trashëgimtare të fatit pushkë Winchester. Ajo është një shtëpi labirint me karakteristika si korridoret e gjata, pasazhe të fshehtë, ose dyert që hapen në mure. Ndërtimi vazhdoi pa ndërprerje nga 1884 deri 1922, kur Sara Winchester vdiq.

1 Comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Arkitekturë

Zaha Hadid përqafoi potencialin e arkitekturës dekonstruktive

Published

on

Duke rishikuar arkitekturën dekonstruktiviste, arkitektja e ndjerë, Zaha Hadid, “mbretëresha e kurbës” që projektoi Qendrën Heydar Aliyev dhe Qendrën Ujore në Londër, kishte mendime pozitive për potencialin e këtij lloji të ndërtimit.

Si arkitektja femër më e suksesshme në histori, Hadid i shtyu kufijtë e strukturës në lartësi të reja.

Momenti përcaktues për arkitekten e ndjerë britaniko-irake erdhi kur në vitin 1983, në moshën 32-vjeçare, ajo fitoi konkursin arkitektonik për të projektuar klubin privat The Peak në kodrat e Kowloon, Hong Kong.

Me kënde të guximshme, pamje që nxisin marramendje dhe konsolë që sfidojnë gravitetin, të gjitha të dala nga një “mal i krijuar nga njeriu”, pikturat e Hadid të Majës ishin një shfaqje e fuqishme e mundësive të dekonstruktivizmit.

Megjithëse nuk u ndërtua kurrë, skema ishte dëshmi e asaj që mund të pritej nga arkitekti në të ardhmen.

Ishte ky dizajn që formoi kontributin e Hadid në ekspozitën kryesore të Arkitekturës Dekonstruktiviste në Muzeun e Artit Modern të Nju Jorkut në 1988, ku ajo u shfaq së bashku me Frank Gehry, Rem Koolhaas, Daniel Libeskind, Peter Eisenman dhe Coop Himmelb(l)au.

Dekonstruktivizmi është një nga lëvizjet më me ndikim të arkitekturës së shekullit të 20-të. Seria profilizon ndërtesat dhe punën e përkrahësve të saj kryesorë – Eisenman, Koolhaas, Gehry, Hadid, Libeskind, Tschumi dhe Prix./Media Ndërtimi.

 

Continue Reading

Arkitekturë

“Vdekja e George Floyd është bërë një katalizator për ndryshimet sociale dhe rizhvillimin urban”

Published

on

Një e ardhme e re premtuese për Minneapolis po del nga trauma e vrasjes së George Floyd nga një oficer policie dy vjet më parë, shkruan një arkitekt vendas që e njihte atë, James Garrett Jr.

“Kam arritur të kuptoj vuajtjet dhe vdekjen e George Floyd (ose Big Floyd, siç e njihnim ne) si një katalizator dhe përshpejtues për një valë të re ndryshimesh shoqërore dhe rizhvillimit urban në të gjithë rajonin Minneapolis-St Paul. Qytetet janë organizma jashtëzakonisht të qëndrueshëm dhe elastikë, por kompleksiteti i sistemeve dhe strukturave të tyre organizative është i pasigurt edhe në kohët më të mira.”, shkruan arkitekti James Garret.

Mijëra procese të zakonshme duhen të ndodhin çdo ditë për t’i mbajtur gjërat në rregull: ndërtimi dhe mirëmbajtja rutinë e rrugëve publike, trotuareve, parqeve, shërbimeve komunale dhe infrastrukturës. Prodhimi, montimi dhe transporti. Transporti i zinxhirit të furnizimit nga portet e hyrjes në magazina, dyqane, restorante, shtëpi dhe biznese.

Mjekët, infermierët dhe stafi mbështetës i mbajnë spitalet dhe dhomat e urgjencës në punë. Zjarrfikësit dhe oficerët e zbatimit të ligjit u përgjigjen thirrjeve të krizës. Kjo valle e përditshme zhvillohet si orë, pa u vënë re, derisa nuk ndodh.

Hapësira e kontestuar urbane u bë shpejt shprehja më e dukshme e mosmarrëveshjes

Pasojat e menjëhershme të vrasjes së transmetuar globalisht të George Floyd rezultuan në një spirale të shpejtë në rënie të civilizimit dhe rendit në Qytetet Binjake, e vendosur në sfondin e një recesioni ekonomik brenda një pandemie globale.

Hapësira e kontestuar urbane u bë shpejt shprehja më e dukshme e kësaj mosmarrëveshjeje. Dhjetra kampe joformale të FEMA-blu-blu me sa duket lulëzuan brenda natës në lagjet tona.

Mijëra të rinj të privuar nga e drejta pushtuan rrugët e qytetit, trotuaret dhe rrugët e shpejta si një pararojë e rezistencës së unifikuar ndaj klimës së pabarazisë që bëri të mundura vrasje si Big Floyd. Ndërkohë, agjitatorët e bardhë nacionalistë dhe anarkistë të maskuar u fshehën mes protestuesve paqësorë, duke qëlluar, goditur, plaçkitur, djegur dhe shkatërruar pa dallim në çdo rast që paraqitej.

Megjithatë, nga kjo mjegull kaosi dhe përçarjeje, dolën disa iniciativa që sot po na ndihmojnë të rikrijojmë veten dhe t’i transformojmë komunitetet tona në vende më të drejta dhe gjithëpërfshirëse.

Në kohë reale, kushtet e patolerueshme dhe pabarazitë e pandërgjegjshme si në mundësi ashtu edhe në rezultate të vuajtura prej kohësh nga Black Minesotans u përballën me valë shpërthyese të rezistencës nga të rinjtë e pakënaqur në mënyra që rezonuan në të gjithë globin./Media Ndërtimi.

Continue Reading

Arkitekturë

Kjo është ndërtesa më dekonsktruktive e projektuar nga Zaha Hadid Architects

Published

on

E projektuar nga Zaha Hadid Architects në vitin 1993, ndërtesa ishte një vepër kyçe në vendosjen e stilit të dekonstruktivizmit dhe tani shërben si një hapësirë ​​ekspozitash dhe ngjarjesh.

Forma dinamike e stacionit ishte përkthimi i ndërtuar i pikturave të hershme, vizionare të Hadid, të cilat portretizonin forma të çrregullta, dinamike “duke shpërthyer në copa të vogla” me një ndjenjë lëvizjeje që do të bëhej karakteristikë e stilit dekonstruktivist.

Në Stacionin e Zjarrfikësve Vitra në Gjermani, kjo ndjenjë lëvizjeje kapet në rrafshet fshirëse prej betoni të ekspozuar që prenë në të gjithë vendin përgjatë shtigjeve të informuara nga rrethina, e demonstruar në një animacion të shkurtër të prodhuar nga praktika.

Hapësirat jashtëzakonisht të ngushta, të pjerrëta të krijuara ku këta avionë përplasen së bashku, synojnë të krijojnë një ndjenjë “tensioni”, duke parashikuar nxitimin e papritur të aktivitetit që mund të ndodhë në çdo kohë nëse bie alarmi i stacionit.

“Kjo ndërtesë është ‘lëvizja e ngrirë’ – një shprehje e gjallë, e qartë e tensioneve të nevojshme për të qëndruar ‘vigjilentë’, për të shpërthyer në veprim siç kërkohet,” thonë nga Zaha Hadid Architects.

Për kritikët e dekonstruktivizmit, raportet se zjarrfikësit dyshohet se e kishin gjetur të vështirë për t’u përdorur ndërtesën shërbyen si provë se stili i jepte përparësi formës mbi funksionit. Sot, Muzeu i Dizajnit Vitra vazhdon të përdorë hapësirat për evente dhe ekspozita të vogla.

Përdorimi i betonit të ekspozuar për të krijuar mure këndore, të pjerrëta dhe skaje të dhëmbëzuara do të bëhej një shenjë dalluese e projekteve të hershme të Zaha Hadid, duke përfshirë Muzeun MAXXI në Romë dhe Qendrën Shkencore Phaeno në Ëolfsburg./Media Ndërtimi.

Continue Reading

Trending