Connect with us

Infrastrukturë

Jeta dhe veprat frymëzuese të arkitektit bashkëkohore japonez Arata Isozaki

Published

on

Një nga figurat më domethënëse në arkitekturën bashkëkohore japoneze, Arata Isozaki, lindi në vitin 1931 në Oita, Japoni. Ai është një arkitekt, dizajner urban dhe filozof arkitekturor. Nën tutelën e profesorit Kenzo Tange, ai studioi arkitekturë në Universitetin e Tokios dhe punoi me të në disa projekte të rëndësishme deri në vitin 1963. Plani i Tokios (1960) dhe pavioni i rëndësishëm Osaka Expo ’70 ishin dy nga këto dizajne. Si trashëgimtar i Tange, Isozaki përfundimisht u bë i njohur në botën e arkitekturës. Pavarësisht nga fillimi i karrierës së tij në Tokio, shumica e veprave të tij të hershme u porositën dhe u ndërtuan në Oita, në Japoninë jugore.

Në fund të viteve 1960, Isozaki fitoi famë për punën e tij, ku ai projektoi disa ndërtesa të shquara, përkatësisht shkollën e mesme Iwata, Rezidencën Nakayama (1964), Bibliotekën Prefekturale Oita dhe degën e Fukuoka City Bank. Në vitin 1990, ai projektoi Stacionin Yufuin, i ndjekur nga B-con Plaza, dhe Biblioteka e re Prefekturale Oita në vitin 1995. Në vitin 1968, revolucioni global studentor pati një ndikim tek ai dhe e shtyu atë të rivlerësonte filozofitë e tij arkitekturore. Isozaki zhvilloi teori mbi formën arkitekturore gjatë viteve të tij private. Këto teori u shndërruan në vepra të ndërlikuara gjeometrike, disa prej të cilave kishin vëllime monolitike dhe të tjera që përfshinin kombinime të ndërlikuara të vëllimeve parësore, por ato ishin gjithmonë kolosale në natyrë. Nëpërmjet veshjes, ku përsëritja e një moduli bën një vepër të vazhdueshme skulpturore, ai shfaq poetikën e tij.

Epoka e tij e preferuar arkitekturore ishte Rilindja në arkitekturën perëndimore dhe ai përdori aspekte të neoklasicizmit dhe arkitekturës perëndimore të Rilindjes për të projektuar ndërtesën e Qendrës Tsukuba në 1983, duke paraqitur një kopje të planit të Mikelanxhelos për Romën, si dhe një statujë të Marcus Aurelius. Projekti i parë i Isozaki jashtë vendit u mbajt nga Muzeu Bashkëkohor i Artit në Los Anxhelos në vitin 1986, i quajtur “një fener në tokën e të humburve”.

Isozaki u përpoq të nxirrte identitetin e tij nga një ndjenjë japoneze e vendit me Kullën e Artit Mito (1990) pas zhvillimit të Qendrës Tsukuba. Kjo kullë përfaqëson përplasjen mes studentëve dhe forcave të sigurisë në fund të viteve 1960. Ai përfshinte një ujëvarë dhe një model me spirale të dyfishtë. Kur u zgjodh për të ndërtuar Sallën Sportive Sant Jordi në Spanjë për Lojërat Olimpike të vitit 1990, ai tërhoqi vëmendjen nga e gjithë bota. Ai përfundoi ndërtimin e Team Disney Building në Orlando, Florida, vitin e ardhshëm. Kishte një oborr qendror me orë diellore që përsëriste faltoren në vendin e shenjtë të Ise.

Stili arkitektonik i Isozaki ndryshoi në vitet 1990, duke u bërë më fluid dhe më i lirë, me struktura që kishin forma ovale, hiperbolike dhe parabolike. Referencat e tij për të kaluarën u zhdukën ndërsa arkitektura postmoderne bëhej gjithnjë e më në modë. Dashuria e tij për kompozimin abstrakt u shfaq në vitin 1998 në Qendrën e Konventave dhe Artit të Prefekturës Shizuoka, si dhe në Sallën e Konventave Nara.

Kenzo Tange dhe Metabolistët frymëzuan dashurinë e Isozaki për pajisjet mekanike, por ai favorizoi një metodë më gërryese. Ai ka fituar një sërë çmimesh dhe është paraqitur në një sërë librash dhe ekspozitash. Përveç kësaj, ai mban anëtarësi nderi në Institutin Amerikan të Arkitektëve, Bund Deutscher Architekten dhe Kalorës i Urdhrit të Arteve dhe Letrave; në vitin 2019, Isozaki mori edhe çmimin prestigjioz Pritzker. Arata Isozaki: Arkitektura 1960-1990 në Muzeun e Artit Bashkëkohor në Los Anxhelos dhe Veprat në Arkitekturë në Muzeun e Brooklyn (Nju Jork, 1993) janë dy ekspozitat më të njohura kushtuar punës së tij.

Infrastrukturë

Mospërputhjet në deklarim të pasurisë- Ku u zhdukën banesa dhe garazhi i papërfunduar i presidentes?

Published

on

Presidentja Vjosa Osmani përpara 2022-ës deklaronte në pasurinë e saj se kishte në pronësi një banesë dhe një garazh të papërfunduar. Banesa ishte prej 83 metrash katrorë, ndërsa garazhi 12 metra katrorë. Mirëpo ato s’i figurojnë në deklarimet e pasurisë për 2023-ën dhe 2024-ën. E para e vendit s’ka dhënë ndonjë shpjegim për këtë në formularet që ia ka dërguar AKP’së. Mospërputhje në deklarimet aktuale dhe ato të mëhershme janë parë edhe në luajtjen e vlerave të pasurisë së patundshme të Osmanit dhe zotëriut të parë, Prindon Sadriut.

Banesën e papërfunduar prej 83,51 metrash katrorë presidentja Osmani para 2022-ës e vlerësonte në vlerë prej 40 mijë eurosh. Ndërkaq, garazhin e papërfunduar prej 12 metrash katrorë 2,500 euro, shkruan Gazeta Insajderi.

Mirëpo, në formularët që presidentja ia ka dërguar Agjencisë për Parandalimin e Korrupsionit për vitet 2023 dhe 2024-ën nuk i deklaron këto më. Për këto, ajo s’ka dhënë edhe në ndonjë sqarim tek sektori “të dhënat e tjera”.

Shpjegim presidentja s’iu ka dhënë edhe luhatjes së vlerave të pasurive të paluajtshme përgjatë viteve, herë të presidentes e her të bashkëshortit të saj, Prindon Sadriut.

Gazeta Insajderi ka përgatitur një formular, ku përmes hijezimit me ngjyrë të kuqe shënjon rënien dhe me të kaltër ngritjen e vlerave të pasurisë së paluajtshme të së pares së vendit dhe zotëriut të parë.

Një banesë prej 67 metrash katrorë në pronësi të Prindon Sadriut deklarohet në vlerë prej 67 mijë eurosh më 2020-ën. Një vit më vonë 66 mijë, ndërkaq në 2022-ën 70 mijë euro. Më 2023-ën dhe 2024-ën banesës i bie vlera për 10 mijë euro, duke u vlerësuar 59,670 euro.

Njësoj ndodh me një garazhë në pronësi të zotëriut të parë. Për dy vite, ajo mban vlerën e pesë mijë eurove, më pas në 2023-ën dhe 2024-ën i hip vlera për një mijë euro më shumë, pra gjashtë mijë.

Kështu ndodh edhe me një shtëpi tjetër të Prindonit. Për tri vite me radhë, shtëpia prej 150 metrash katrorë për tri vite rresht vlerësohet për 180 mijë euro, ndërkaq më 2024-ën i bie vlera për 10 mijë më pak, pra 170 mijë euro.

Çuditërisht, për 20 mijë euro më shumë iu është rritur vlera edhe të ashtuquajturit “banimit në varg në Kosovë”, apo shtëpisë presidenciale në “Marigona Hill” të Osmanit dhe Sadriut. Në vitin 2023 vlerësohej 170 mijë euro, ndërkaq më 2024-ën 190 mijë sosh./Media Ndërtimi

Continue Reading

Infrastrukturë

Çmimet e apartamenteve në Tiranë si dhe në zonat bregdetare vijojnë të shtrenjtohen

Published

on

Gjatë muajve të parë të 2024, në zonat periferike të Tiranës, është shënuar rritja më e fortë e çmimeve të shitjes së apartamenteve. Tendencë në rritje ka pasur edhe te pronat në zonat qendrore.

Por ky çmim a është në raport të kërkesës për këtë treg? Për SCAN ndërtuesi Artur Roshi ka thënë se kosto për 1 metër katror ndërtim varion nga 700-850 euro, prandaj nuk duhet të abuzohet me çmimet.

“Kosto varion nga 700-850 euro/m2, duke përfshirë pronarë, taksa e çdo gjë. Ti nuk mund ta marrësh dhe ta shesësh 2-fish, sepse ndërtimi nuk është thjesht tregti, aq më tepër kur flasim për njësi të sipërfaqes, që do të thotë se milionat aty janë të shumta.

Është mekanizmi i ekonomisë së tregut që duhet të funksionojë në bazë të kërkesë-ofertës”- thotë ndërtuesi dhe inxhinieri Artur Roshi.

Ndërsa Armand Shkembi, administrator i një agjencie imobiliare thotë se çmimet janë rritur fiktivisht, por pritshmëritë sipas tij janë për ulje të çmimeve në vitet 2025-2026

“Fundi i Bulevardit-Paskuqan është në çmimet 900-1000 euro/metër, ndërsa të tjerat madje dhe zona e Astirit që ka qënë 1000, ka shkuar 1200-1300/metër. Pra sa më afër qendrës, “qielli’’ është limiti.

Nga Durrësi e Shëngjini është 1300-1500 m2,  Dhërmiu fillon nga 2500- 4500 euro metri katror”- thotë Shkembi. Sa i takon sigurisë, Roshi dhe Shkembi kanë thënë se me përmirësimin e legjislacionit cilësia është rritur./Media Ndërtimi

Continue Reading

Infrastrukturë

Kontraktori kinez i tuneleve pretendon rekord të ri në drejtimin e tunelit të autostradës së Gjeorgjisë

Published

on

China Railway Tunnel Group ka pohuar po punon për shpimin rekord të një tuneli të ri gjatë ndërtimit të autostradës së re në Gjeorgji.

Kompania tha se kishte arritur një përparim maksimal mujor prej 426 metrash në tunelin Gudauri në autostradën KK Veri-Jug të Gjeorgjisë.

Ky ishte një rekord në ndërtimin e tunelit TBM me diametër të madh, duke tejkaluar maksimumin e njohur më parë të industrisë prej 320 metrash në muaj, pohoi ai.

Për projektin ka përdorur TBM Kaukazi, i cili është 182 metra i gjatë dhe peshon 3900 ton. Ka një shtytje maksimale prej 22.600 ton dhe fuqi totale prej 9.900 kilovat. Kompania pretendoi se me një diametër gërmimi prej 15.08 metrash, është një nga më të mëdhenjtë e këtij lloji.

Autostrada me dy kate, me dy karrexhata KK Highway është 22.7 km e gjatë dhe seksioni 1 i lotit 10 km, i cili përfshin tunelin Gudauri 8,860 m të gjatë, po ndërtohet nga China Railway Tunnel Group.

China Railway Tunnel Group tha se e kishte përfunduar tunelin përpara afatit. Pasi të përfundojë, autostrada e re pritet të shkurtojë kohën e udhëtimit përgjatë shtrirjes nga një orë në 20 minuta./Media Ndërtimi

Continue Reading

Trending