Connect with us

Turizëm

Artizanati i thurjes së kashtës vazhdon të freskoj bregdetin shqiptar

Published

on

Me afrimin e sezonit veror, teksa vendasit apo turistët nxitojnë të zënë një çadër apo shezllon në bregdet, pjesa më e madhe nuk e pyesin veten cilët mjeshtra qëndrojnë prapa punimit të çadrave të thurura me kashtë, apo aksesorëve verorë prej kashte të cilët kanë krijuar një trend të ri për bizneset pranë bregdetit.

Vitet e fundit çadrat prej cope në zonën bregdetare janë zëvendësuar prej atyre të kashtës, si edhe një pjesë e mirë e bizneseve kanë përqafuar trendin “ekzotik” të dekorit me kallama apo me kashtë, për të tërhequr sa më shumë turistë, shkruan Reporter.al.

Pragu i sezonit  veror dhe kërkesa a shtuar për këto objekte ka sjellë  rritjen e punës për familjet e komunitetit rom që merren me thurjen e çadrave të kashtës apo të aksesorëve të tjerë që përdoren prej bizneseve që operojnë pranë bregdetit.

Artizanati i thurjes së kashtës apo punimit të kallamave është i trashëguar brez pas brezi në disa prej familjeve të komunitetit rom.

Të vendosur pranë rrugës kryesore në afërsi të zonës që njihet si “Plepat”, në qytetin e Durrësit, “thurësit” e çadrave prej kashte e ndajnë punën midis vëllezërve dhe të afërmve të tjerë të së njëjtës familje.

“Këtë aftësi e kemi të trashëguar nga gjyshi im. Gjyshi filloi të vintë në këtë zonë gjatë sezonit të verës që prej vitit 2008. Kemi gati 15 vite që e bëjmë këtë punë çdo sezon”, tha Andoni, një djalë 24-vjeçar, i cili punon së bashku me të vëllain dhe prindërit, shkruan Reporter.al.

“Janë çadrat dhe tendat me kashtë, janë dhe ato me kallama. Varet si i preferojnë klientët që porosisin”, vijon Andoni, i cili theksoi se kallamat mesa duket preferohen më shumë duke qënë se bëjnë më shumë hije, si dhe kanë më tepër estetikë./Media Ndërtimi.

Këto familje punojnë sipas porosive që marrin prej bizneve të bregdetit – hoteleve, bareve apo dhe turistëve që mesa duke duket i preferojnë së tepërmi punimet e kashtës.

Turizëm

Shën Stefani vazhdon të mbetet i mbyllur për turistët

Published

on

“Kur shoh grilat dhe dyert e mbyllura në Shën Stefan, më pushton trishtimi, sepse pesëdhjetë vjet më parë, ai qytet-hotel fitonte çmime botërore, ndërkaq tash nuk funksionon”, thotë vendasi Vladimir Mitroviq, 87-vjeçar.

Para gjysmë shekulli, në kohën e famës botërore të Shën Stefanit, ai ishte drejtor i tij. Faktin që marka më e njohur e turizmit malazez është mbyllur për sezonin e dytë, ai e konsideron të dëmshëm për reputacionin turistik të vendit.

“Kur shëtis deri te Shën Stefani, përmes parkut të Miloçerit, shoh se është lënë pas dore, në plazhe tregtohet, nuk ka shërbime dhe roje plazhi, ndodh që aty piqen qebapët. Po dërgohet një mesazh shumë i dëmshëm për turizmin malazez”, thotë Mitroviq për Radion Evropa e Lirë.

Hotelet ekskluzive Shën Stefani dhe Miloçer, pastaj Plazhi i Mbretëreshës, ku po ndërtohet një objekt i ri me vlerë rreth 70 milionë euro, janë marrë me qira afatgjate që nga viti 2007, fillimisht nga Aman Resorts e Singaporit dhe më pas nga biznesmeni i kompanisë greke Adriatic Properties, Petros Statis.

Hotelet në atë kohë ishin pjesë e kompanisë hoteliere “Riviera e Budvës”, kryesisht pronë shtetërore dhe kontrata u nënshkrua në kohën kur Partia Demokratike e Socialistëve (DPS) ishte në pushtet.

Resortet Aman (Aman Resorts) nuk i hapën hotelet as verën e kaluar. Kjo u parapriu protestave të disa vendasve dhe drejtuesve të pushtetit vendor nga Fronti Demokratik, Demokratët dhe lëvizja qytetare URA.

Megjithatë, tash për tash, nuk ka njoftime nga Qeveria e Malit të Zi se hapja e hotelit është në horizont, ndonëse kryeministri Dritan Abazoviq thotë se opsioni më i keq është që Shën Stefani të mbetet i mbyllur.

“E kam nisur çështjen, në mënyrë që në disa modalitete Shën Stefani të mund të kthehet në pronësi të shtetit 100 për qind dhe që përmes vendimit të Qeverisë, ndoshta Parlamentit, të shpallet si e mirë e veçantë që nuk tjetërsohet, kjo është ideja e Qeverisë”, u ka thënë Abazoviq gazetarëve më 10 qershor.

Radio Evropa e Lirë e ka pyetur kabinetin e Abazoviqit dhe Qeverinë se për cilat modalitete bëhet fjalë, çfarë hapash duhet të ndërmerren për këtë qëllim, në cilat instanca dhe në çfarë afati, por përgjigja ka munguar.

Continue Reading

Op/Ed

Si qëndron Kosova me ekoturizëm?

Published

on

Kosova është vend që nuk ka dalje në det dhe shtrihet në qendër të Gadishullit Ballkanik. Edhe pse vend i vogël, Kosova njihet për burimet natyrore dhe trashëgiminë kulturore. Pozita e saj gjeografike, klima, burimet ujore, pyjet, malet, biodiversiteti, shpellat e kanionet e bëjnë Kosovën një vend me potencial të madh për zhvillimin e ekoturizmit.

Pavarësisht potencialit që ka në këtë drejtim, mungesa e burimeve njerëzore dhe mbështetjeve financiare janë disa nga vështirësitë që i has Kosova në zbatimin e këtij trendi të ri turistik. Përveç kësaj, mungesa e shkëmbimit kulturor dhe njerëzve të arsimuar në lidhje me ekoturizmin përbëjnë disa sfida të tjera për Kosovën që duhen adresuar.

Për më tepër, gjuetia dhe prerja e pyjeve, përveç që kanë ndikim negativ në zhvillimin e turizmit, janë bërë çështje shqetësuese në aspektin e kushteve të ekosistemit dhe ekologjisë.

Një studim i bërë nga OJQ Sustainability Leadership Kosova thekson faktin se disa nga speciet kombëtare si ariu, dhelpra, ujku, rrëqebulli, shqiponja dhe qukapiku janë në rrezik për shkak të shpyllëzimit dhe parashihet se nëse njerëzit vazhdojnë këtë trend të prerjes së pyjeve deri në vitin 2035, pyjet në Kosovë do ta humbasin funksionin e tyre primar.

Megjithatë, siç u cek edhe më lart, me pasuritë natyrore dhe kulturore që ka, Kosova ofron atraksione të shumta e të bukura për turistët, ku disa prej tyre janë: parqe kombëtare, shpella, kanione, ujëvara dhe muze.

***

Ekoturizmi është degë e turizmit që po zhvillohet me shpejtësi të madhe. Ekoturizëm do të thotë të udhëtosh në mënyrë të qëndrueshme dhe në të njëjtën kohë të eksplorosh natyrën, jetën e egër dhe kulturën e një vendi përderisa i ruani ato.

Ekoturizmi është mbështetja ekonomike e ruajtjes së natyrës. Përderisa zhvillimi i ekoturizmit sjellë shumë të mira për natyrën, ekosistemin dhe ekonominë lokale, keq menaxhimi i saj mund të sjellë shumë disavantazhe që mund të lëjnë ndikime negative për kohë të gjatë në natyrë.

Autorja e këtij artikulli, Shukrie Sadiku aktualisht praktikante tek SLK, është studente e vitit të katërt në departamentin e Gjuhës dhe Letërsisë Angleze në Universitetin e Prishtinës dhe studente e shkëmbimit në Universitetin Justus-Liebig, Giessen, Gjermani. Ajo është gjithashtu pjesë e programit mentorues të Universitetit të Prishtinës Mentoring Our Future, për vitin akademik 2021/22. Shukrisë i pëlqen leximin, natyrën dhe astronominë.

Continue Reading

Trending